data-nosnippet>
Predsjednik Vlade Republike Srpske Radovan Višković uputio je otvoreno pismo ambasadoru Luiđiju Soreki, šefu Delegacije Evropske unije u Bosni i Hercegovini, reagujući na nedavno saopštenje te delegacije, u kojem je izražena podrška odlukama koje je donio visoki predstavnik Kristijan Šmit.
U pismu se izražava neslaganje sa stavom Evropske unije i njenog predstavnika u BiH u vezi s podrškom gospodinu Šmitu, pri čemu predsjednik Vlade podsjeća na spor oko njegovog imenovanja, uz konstataciju da Kristijan Šmit nije dobio potvrdu Savjeta bezbjednosti Ujedinjenih nacija.
Posebno je istaknuto da se u Republici Srpskoj sa zabrinutošću posmatraju odluke koje se odnose na finansijska pitanja, jer se smatra da visoki predstavnik – čak i u slučaju da je imenovan u skladu sa Aneksom 10 Dejtonskog sporazuma – nema nadležnost u toj oblasti. Predsjednik Višković navodi i da prethodni visoki predstavnici nisu donosili slične odluke, te izražava zabrinutost zbog mogućeg presedana.
U nastavku pisma postavljena su konkretna pitanja koja se odnose na arbitražni spor sa firmom „Vijadukt“, kao i na način isplate duga u tom slučaju. Premijer ističe da je Vlada Republike Srpske potpisala sporazum sa Savjetom ministara BiH o načinu ispunjavanja obaveza, te da za razliku od tog pristupa, ne postoji identičan aranžman sa Vladom Federacije BiH. Takođe, postavlja se pitanje transparentnosti isplate sredstava na ofšor destinaciju i traži se pojašnjenje okolnosti pod kojima se to vrši.
Ukazuje se i na stav Pravobranilaštva BiH, koje prema navodima u pismu ne preporučuje isplatu sredstava na račune subjekata čije je vlasništvo i lokacija netransparentna, te se izražava očekivanje da Delegacija EU u BiH pruži odgovore o svim aspektima slučaja.
U drugom dijelu pisma postavlja se i pitanje u vezi sa korišćenjem dobiti Centralne banke BiH. Predsjednik Višković navodi da su Republika Srpska i Federacija BiH suvlasnici Centralne banke, te da bi raspodjela dobiti trebala da bude predmet dogovora i transparentne odluke u skladu s važećim zakonodavstvom.
Kao dodatnu tačku zabrinutosti, premijer Višković ističe planove o nabavci opreme za elektronsko glasanje u BiH, izražavajući sumnju u njenu neophodnost i potencijalni trošak od 120 miliona KM. Navodi se da postoje značajniji prioriteti za finansiranje u zemlji, te se poziva na dodatnu raspravu i procjenu efekata korišćenja te opreme u praksi, uključujući prethodna iskustva iz gradova Zvornik i Doboj.
Na kraju pisma, predsjednik Vlade Republike Srpske uputio je molbu da se odgovori na postavljena pitanja kako bi javnost imala potpune informacije, a sve potencijalne sumnje u netransparentnost i nepravilnosti bile otklonjene u duhu međusobnog povjerenja i institucionalne odgovornosti.
